Sounds of Medicine

Een levende traditie
Klank is overal om ons heen. De roep van een vogel, de wind door de bomen, het stromen van water. De natuur laat ons voortdurend haar eigen muziek horen.
Soms hoef je alleen maar stil te worden om werkelijk te luisteren.
Het gebruik van klank als medicijn kent een lange geschiedenis. Kennis en ervaring werden van mens op mens doorgegeven, door te luisteren, te ervaren en te delen. Niet alles laat zich vangen in woorden of vastleggen in een methode.
Voor mij is Sounds of Medicine een levende traditie, geworteld in de wijsheid van oude natuurreligies. Sinds 2007 bewandel ik mijn eigen weg met klank. Een weg die is gegroeid vanuit ervaring, verbinding met mijn instrumenten en de bereidheid om te blijven luisteren, leren en ontdekken.
Sounds of Medicine is de manier waarop ik die verbinding tot uitdrukking breng. In de klank, in de stilte en in de beweging die kan ontstaan wanneer we werkelijk aanwezig zijn.

Alice — Spaceholder en Silent Witness
Mijn rol tijdens Sounds of Medicine is niet om te bepalen wat er moet gebeuren of wat iemand zou moeten ervaren.
Ik ben aanwezig, luister en stem me af. Als Spaceholder en Silent Witness houd ik de ruimte waarin de ontmoeting kan ontstaan, zonder het proces van een ander over te nemen.
Mijn sjamanistische achtergrond is verweven met wie ik ben en met de manier waarop ik werk. Ze leeft in mijn handen, in hoe ik de instrumenten bespeel, mijn stem gebruik en aanwezig ben.
Je hoeft daar als deelnemer niets van te weten. Je hoeft niets van het sjamanisme te begrijpen en je hoeft er ook niets mee te hebben. Het is geen voorwaarde om Sounds of Medicine te ervaren.
Ik werk niet met een vast programma of een vooraf bepaald doel. Ik luister naar de klanken, naar de stilte en naar wat het moment vraagt. Soms weet ik vooraf niet welk instrument zich zal laten horen of waar de muziek me naartoe brengt.
Ik hoef niet te weten waar de klanken naartoe leiden. Mijn plek is die van degene die luistert, aanwezig blijft en de ruimte draagt.

De instrumenten — de Tribe
De instrumenten zijn een wezenlijk onderdeel van Sounds of Medicine. Ieder heeft een eigen stem, karakter en plaats in het geheel. Samen vormen ze mijn Tribe.
Deze Tribe is zorgvuldig gegroeid, door jarenlange ervaring en een voortdurende afstemming. Niet alleen tussen mij en ieder instrument, maar ook tussen de instrumenten onderling.
Hun klanken vullen elkaar aan, dragen elkaar en zoeken hun eigen evenwicht. Soms valt alles op zijn plek. Soms vraagt een verandering om opnieuw te luisteren, te schuiven en de harmonie terug te vinden.
De komst van een nieuw instrument kan het hele samenspel veranderen. Andere klanken krijgen ruimte en de onderlinge verhoudingen verschuiven. Ook dat hoort bij mijn relatie met de Tribe: ik luister niet alleen naar de instrumenten, maar ook naar wat er tussen hen ontstaat.
De diepe resonantie van de gong. De aardse stem van de drum. De zachte beweging van andere klanken.
Soms voel ik me naar een bepaald instrument toegetrokken. Soms dient zich tijdens het spelen iets anders aan dan ik had verwacht. Ik stem me af en volg de klanken die in het moment ontstaan.
Zo ontstaat een klanklandschap dat zich niet laat vastleggen of herhalen. Iedere ontmoeting heeft haar eigen karakter.

De deelnemer — jouw eigen weg
Ieder mens komt met een eigen geschiedenis, een eigen lichaam, een eigen gevoeligheid en een eigen intentie.
Misschien verlang je naar rust. Misschien voel je dat er iets in jou aandacht vraagt. Of ben je nieuwsgierig naar wat klank voor je kan betekenen.
Je hoeft niet vooraf precies te weten waarom je komt. Je hoeft niets uit te leggen, niets te bereiken en niets te begrijpen van de traditie waaruit ik werk.
Je mag komen zoals je bent.
Wat er tijdens Sounds of Medicine in jou beweegt, laat zich niet vooraf bepalen en hoeft niet aan een bepaalde verwachting te voldoen. Er is geen juiste manier om te luisteren of te ervaren.
Ik houd de ruimte. Jij bewandelt je eigen weg.
Wat zich in die ruimte aandient, behoort toe aan jouw eigen ervaring.

Het veld — de bedding van de ontmoeting
Ik werk vanuit een veld dat ouder is dan woorden. Verbonden met de aarde, de elementen en de wijsheid van de natuur. Een veld dat ik niet bezit of maak, maar waarin ik mijn plek inneem.
Deze verbinding vormt voor mij de bedding van Sounds of Medicine. Ze is verweven met hoe ik luister, hoe ik aanwezig ben en hoe ik de instrumenten tot klinken breng.
In dat veld komen we samen: ik, de instrumenten en jij. Ieder met een eigen plek en een eigen manier van ervaren.
Wat er in die ontmoeting ontstaat, laat zich niet regisseren. Het mag zich ontvouwen, zonder dat iemand vooraf hoeft te weten waar de klank naartoe leidt.

Een ontmoeting die doorwerkt
Wat je tijdens Sounds of Medicine ervaart, hoeft niet meteen woorden te krijgen.
Soms heeft iets tijd nodig om te landen. Misschien merk je tijdens een wandeling iets op, of pas later in het dagelijks leven. Misschien kijk je anders naar iets wat je bezighoudt. En soms blijft het bij een moment van rust en stilte.
Ik vind het belangrijk dat je na de ceremonie de ruimte hebt om na te voelen en te ontdekken wat voor jou van betekenis is.
Je hoeft niet afhankelijk te worden van mij of van Sounds of Medicine. Je mag zelf voelen wat je nodig hebt, je eigen weg vervolgen en luisteren naar je eigen kompas.
En soms komt er opnieuw een moment waarop je voelt dat de tijd rijp is voor een ontmoeting met klank. Omdat er iets in je aandacht vraagt, omdat je behoefte hebt aan verstilling of omdat je voelt dat je een laagje dieper wilt gaan.
Sommige mensen komen al jaren bij mij terug. Niet omdat het moet, maar omdat ze op een bepaald moment voelen: ja, nu is het (weer) tijd. Iedere ontmoeting is anders. Wat zich aandient, hoeft niet hetzelfde te zijn als de vorige keer.
Voor mij hoort ook dat bij Sounds of Medicine: je eigen weg kunnen gaan en tegelijkertijd welkom blijven wanneer je voelt dat de klank je opnieuw roept.